Travel

รีวิวสายการบิน Myanmar Airways International ประสบการณ์ครั้งMAI

posted by โอ๊ต-ครับ-ผม October 6, 2017

เปิดประสบการณ์ใหม่ ไปกับ MAI … Myanmar Airways International

 

“แกร๊ … คัน … อยากเที่ยว”

ประโยคสั้นๆที่เพื่อนสตรีนางหนึ่งโพล่งขึ้นมาในกรุ๊ปไลน์กลุ่มเพื่อนมหาประลัย … เอ๊ย มหาวิทยาลัย
ที่มีจำนวนเท่าเม็ดทรายที่ปลายนิ้ว คบกันเองอยู่หย่อมเดียว แต่เป็นหย่อมที่เปรี้ยวเยี่ยวราดตั้งแต่สมัยเรียน

นานาวีรกรรมผาดโผนก็ร่วมหอลงโลงกันไม่ขาด … เช่น

โบกรถพ่วง 18 ล้อ ข้ามป่าข้ามเขาไปเที่ยว บึ่งมอไซค์ไปแอ๊วเอินผู้ ขับรถเครื่องแหกโค้งกลิ้งโค่โล่ไปกับพื้นถนน
เปลี่ยนบูมเอก เปลี่ยนสีเอก   555+  ขบถมากกกกก

แต่ในความขบถก็มีความน่ารักอยู่เยอะไม่แพ้กัน … อาจารย์ก็เอ็นดู เจ้าหน้าที่คณะก็เอ็นดู ป้าลุงที่ขายข้าวขายของก็รัก

คือ ร้ายแต่รัก ว่างั้นเหอะ

ปกติชวนกันไปเที่ยว ก็วนๆอยู่ชายทะเลไทยนี่แหละ เดี๋ยวระยอง เดี๋ยวบางแสน … แต่ก็มีบางปีที่จู่ๆก็รวมตัวไปเที่ยวญี่ปุ่นได้ (ว่าไปก็ยังไม่ได้เขียนรีวิว)

แต่ๆๆๆ รอบนี้เพื่อนบ่นมาว่า “แกร๊ อยากไปเที่ยว(หวะ) แต่ขอแบบไม่แพงได้ไหม … เอ้อ ไปที่ไม่มีพายุด้วยนะ หน้าฝน กลัวไต้ฝุ่นหอบลอยลงทะเล”

แหม่ๆๆๆ โจทย์ยากเชียวนะ … เลือกกันหลายที่ สุดท้ายมาจบที่ “ย่างกุ้ง”

เหตุผลนี่ไม่มีอะไรมากเลยนะ … ค่าเครื่องบินไม่แพง ค่าโรงแรมก็ถูก ใช่สิ มันหน้า LOW ของเมียนมานี่นา กลางมิถุนายนแบบนี้ จะไปเที่ยวไหนไกลได้

สรุปเลยมาจบทที่ทริป  3 วัน 2 คืน ในย่างกุ้ง เมียนมาประเทศที่ใกล้ตา แต่ไกลใจ … รั้วบ้านติดกันนี่แหละ แต่ไม่เคยไปสักที
* แต่ตามด่านพรมแดนนี่ไปมาหมดแล้วนะ … แถมด้วยไปดำผุดดำว่ายทะเลเมียนมา เกาะหัวใจมรกตมาแล้ว **

นั่นสิ ทำไมไม่ไป … ก่อนหน้านี้ต้องขอวีซ่าด้วยมั้งครับ ค่าตั๋วสมัยก่อนก็แพงเชียว

แต่เดี๋ยวนี้ “นักท่องเที่ยวไทย” ถ้าบินจากไทยไปลงสนามบินนานาชาติ ที่เมือง ย่างกุ้ง เนปิดอว์ และมัณฑะเลย์ ก็ไม่ต้องทำวีซ่าแล้ว สบายๆ

แต่ถ้าผ่านทางรถ หรือด่านอื่นๆ ต้องทำวีซ่ากันนะ ^^”

ดังนั้นโจทย์เลยแคบลงมาที่ต้อง”บิน”ไป … งานนี้เลยหาสายการบินว่าเอ๊ะ จะบินไปกับใครดี

สุดท้ายเจอตัวเลือกเก๋ๆ กับสายการบินสัญชาติเมียนมา  Myanmar Airways International หรือ ย่อว่า MAI … เรียกว่าใหม่ละกัน

อยากลองของ ใหม่ … อยากมีประสบการณ์ ใหม่ เลยบินกับ MAI นี่แหละ

ฮ่าๆๆๆๆ

ได้เวลาลองของใหม่ … ว่าแล้วก็ไปกันเหอะ

จองตั๋วมาแบบ ขาไปเช้า 10 โมง -ขากลับจากเมียนมา บ่ายสี่โมงเย็นกว่าๆ  จะได้เที่ยวให้เต็มที่ ไม่เหนื่อยมาก แต่ก็พอจะครบอยู่

ตอนนั้นจองตั๋ว กรุงเทพ-ย่างกุ้ง ไปกลับ 2,605 บาท รวมทุกอย่างแล้ว … ถูกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

* เค้ามีไฟท์ เช้า กับ เย็น ประมาณนี้ครับ *

ซึ่งสายการบิน Myanmar Airways International  เป็นสายการบิน Full Service ฮะ 
สำหรับชั้น ECONOMY โหลดกระเป๋าได้คนละ 1 ใบ น้ำหนักไม่เกิน 20 กิโลกรัม

ที่สำคัญ จำให้แม่น สายการบิน MAI เค้าให้บริการที่สนามบินสุวรรณภูมิ จังหวัดสมุทรปราการ นะจ๊ะ อย่าเผลอไปที่ดอนเมืองเชียว อิอิอิ

โดยเคาน์เตอร์อยู่ที่ ROW7 ถ้านั่งรถส่วนตัวมา ก็ลงที่ประตู 7 ขาออกระหว่างประเทศได้เลยฮะ


วันศุกร์ที่ 16 มิถุนายน 2560

ด้วยความที่เครื่องออก 10.40 น. มันเป็นช่วงเวลาคาบเกี่ยวระหว่างคนไปทำงานตอนเช้า ก็เลยต้องฝืนตื่นเช้าตรู่ มาสนามบินเผื่อเวลาเยอะมากๆๆๆ
มาถึงก่อนเพื่อนทั้งหมดทั้งมวล

1 เพื่อนสาวมาจากย่านบางนา

อีก 1 เพื่อนสาว และสามี (เขยเอก) มาจากอยุธยา … ป๊าดดดด

ถึงไว เช็คอินเสร็จไว คนไม่เยอะเท่าไหร่ เลยได้มานั่งๆ ยืนดูเครื่องบินรอที่ Observation desks … แต่ก็ไม่ค่อยเห็นวิวเท่าไหร่ หลังคาบัง 55+

แต่ดีตรงที่คนไม่ค่อยมี เงียบมากกกกก สงบดี ชอบๆ 

เที่ยวแบบ โอ๊ต-ครับ-ผม จะมาวางแผนอะไร ไม่มีจ้า … แลกเงินก็มาแลกที่สนามบินนี่แหละ
บอกเค้าจะไปเมียนมา คุณพนักงานแบงค์สีเขียวก็จัดการหาแบงค์ใหม่ๆให้ รู้ใจจริงๆ แลกไปแค่ 4,488 บาท … น่าจะพอมั้ง

เพื่อนสาวคนที่ 1 มาแล้ว
แต่คู่สามีภรรยา ที่มาจากพระนครศรีอยุธยายังไม่โผล่มา … ไลน์ไปก็ไม่ตอบ (มารู้ตอนหลังว่า ไม่ได้เปิด 3G … ที่แชทกันทุกวันนี้เล่นผ่าน Wi-Fi ที่บ้าน

แถมโทรไปก็ไม่มีสัญญาณ … มารู้ทีหลังว่าโทรศัพท์เสีย 555+

ไม่รู้จะติดต่อยังไง เลยโทรเข้าเครื่องสามีนาง … ดีนะผัวนางรับสาย พอได้คุยกันเลยรู้ว่า สายแน่ๆ รถติดอยู่

โอ้ววววววว จะทันเช็คอินไหม … พอรู้ว่าเพื่อนจะมาสายปุ๊บ ข้าพเจ้าตอบไปอย่างเลือดเย็นว่า …

“ชั้นผ่าน ตม. เข้าไปชอปปิ้ง นั่งรอที่เล้าจน์ก่อนนะ … ไม่รอแกสองคนนะ … บาย”

ว่าแล้วก็วางสาย ผ่าน ตม. มาหาอะไรกินฟรีที่เล้าจน์ King Power Space ของ King Power รอคู่สามีภรรยา


เช้านี้ก็รองท้องด้วยแซนวิส ขนม ชา กาแฟ กันไป … ชาร์จแบตมือถือให้เต็ม พร้อมแรดได้เต็มที่ไม่มีสะดุด

แต่ๆๆๆๆๆ ทันใดนั้น โทรศัพท์ของข้าพเจ้าก็ดังขึ้น … 

กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

“แกร๊ ………………………..” เสียงเพื่อนชะนีดังก้องมาจากปลายสาย

“อะไรแก … เสียงแหลมมาเชียว เกิดอะไรขึ้น”

“ตะกี้เกือบเช็คอินไม่ได้อ่ะ … พาสปอตมีปัญหานิดหน่อย”

“มีปัญหาอะไรแก” O_o” >>> หน้าตาข้าพเจ้าตกใจสุดขีด

“พาสปอตชำรุดอ่ะ … หนูแทะอ่ะ”

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด บ้านหล่อนจะต้องรกและสกปรกแค่ไหน จนปล่อยให้หนูแทะพาสปอตแหว่งได้”

“แกหง่ะ … เค้าให้ไปลุ้นที่ ตม. ไทยเอาว่าแหว่งนิดนึงจะให้ผ่านไหม”

” เออ เออ … ขอให้โชคดีแล้วกัน แล้วสามีแกหละ … ราบรื่นไหม”

“ดีๆ ไม่มีปัญหาอะไร … แต่โกรธมันอ่ะ … มันพูดว่า ถ้าแกไม่ผ่าน ตม. ชั้นไปเที่ยวพม่ากับเพื่อนแกนะ แกกลับบ้านไปเองนะ … น่าโกรธไหมอ่ะ”

” 5555+ เออ เป็นชั้นก็พูดแบบนี้ … ไว้ไงจะเที่ยวเผื่อนะจ๊ะ … อ้อ บอกก่อนนะ ไม่ว่าหล่อนจะได้ไปหรือไม่ได้ไปเที่ยวด้วย

ยังไงค่ารถเช่า ค่าโรงแรม หารเท่าเดิมนะจ๊ะ … ถือว่าเป็นความพินาศส่วนตัวของหล่อน … ฮ่าๆๆ แค่นี้นะ … ไปแระ จิบชาต่อก่อน “

//วางหู

///ถอนหายใจรัวๆๆๆๆๆ

โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย หฤหรรษ์แต่เช้า


ในใจนี่คิดว่า เออ … ขอให้ ตม. ไม่ยอมให้ผ่าน … โทษฐานไม่ระมัดระวัง เอกสารราชการแท้ๆ ปล่อยให้หนูแทะได้ไง(ยะ)

พอออกมาจากเล้าจน์ ระหว่างเดินไปหน้าเกทเพื่อขึ้นเครื่อง เสียงหนึ่งลอยมา

“แกร๊ ………………. ชั้นมาแล้ว” เสียงเพื่อนชะนีดังลั่นมาแต่ไกล

“ก็ยังอุตส่าห์รอดมาได้เนอะ … ยินดีด้วย” พร้อมจิกตายิ้มอ่อนให้ 1 ครั้ง
(แต่ตอนนั้นใจในคิดว่า โถ่ๆๆๆๆ เสียดายถ้า ตม. ไม่ให้ผ่านนี่จะล้อเรื่องหนูแทะพลาสปอตหล่อนไปจนลูกสาวบวชเลย)

ทักทายกันเสร็จ ครบทีม 4 คน ก็ได้เวลาขึ้นเครื่องพอดี


กลางเดือน มิถุนายน 2560 …แดดที่สมุทรปราการร้อนมากกกกกก
ความร้อนนี่แผ่เข้ามาในงวงช้างตอนเดินขึ้นเครื่องเลย

ขึ้นเครื่องมา คุณแอร์โฮเตสสาวชาวเมียนมา ก็ทักทายมิงกาลาบา สวัสดีพวกเรา … ข้าพเจ้าก็สวัสดีครับกลับไป … คุณแอร์ก็ “ซา หวาด ดี ค่า “ กลับมา

แท๊แด่

และนี่คือที่นั่งแบบ บิสซิเนสคลาส เก้าอี้กว้างมากกกกก มีฝั่งละ 2 ที่นั่ง ช่องวางขากว้างแฮะ


และแน่นอนว่า ที่นั่งแบบชั้นธุรกิจไม่ใช่ของเรา 555+

พวกเรากระดึ๊บๆ เด้งไปกลางเครื่อง ชั้น ECONOMY หรือชั้นประหยัดนั่นเอง

นั่งปุ๊บ คุณแอร์แจกผ้าเย็น(ที่ไม่ค่อยเย็น)ก่อนเลย

ระหว่างรอโหลดผู้โดยสาร ก็ทะยอยแจกใบ ตม. กับใบศุลกากรเมียนมาไปเลย … ดีๆ เพราะว่าจากไทยไปย่างกุ้ง ใช้เวลาบินแค่ 1 ชั่วโมงเอง เดี๋ยวกรอกไม่ทัน

ตอนขึ้นเครื่องก็มีหนังสือพิมพ์พม่าวางอยู่ เลยสุ่มหยิบมาฉบับหนึ่ง … ซึ่งดันเป็นฉบับที่ไม่มีภาษาอังกฤษ 555+
ได้แต่ดูภาพเอา อิอิอิ


เหินฟ้า ออกจากสุวรรณภูมิตรงเวลา มองกลับลงมาที่พื้นดิน … เห็นสุดสายทางรถไฟฟ้าสายสีเขียวส่วนต่อขยาย และโรงจอดซ่อมบำรุงพอดีเลย

พอเครื่องได้ระดับดีก็ได้เวลาเสิร์ฟอาหาร แต่ก็มีแจ้งเตือนให้รัดเข็มขัดอยู่ตลอด เพราะว่า เมฆ และฝนมาเต็ม นั่งไป เครื่องเขย่าไป

อาหารมาแล้วววว นี่ลุ้นมากว่าจะเป็นอะไร

เฮ้ยยยย หน้าตาดูดีอ่ะ เป็น ยำเส้นมะละกอกับแครอทรสชาติเปรี้ยวๆ กินกับเนื้อไก่
อร่อยนะ แปลกดี กินไป ก็คุยกับเพื่อนไป … นี่รสชาติอาหารพม่าเป็นแบบนี้ใช่ไหม … โอเคๆ กินเอาเพื่อเรียนรู้วัฒนธรรมเนอะๆ


มีขนมสีขาวๆมาด้วย รสชาติจืดกว่าไทยเล็กน้อย … เหมือนขนมไทย แต่บอกไม่ถูกกว่าเหมือนขนมอะไร 55+

จากนั้นชา กาแฟ ก็ตามมา (ตามสเต็ป)

จุดพีคอยู่ตรงนี้ … ด้วยความที่คนไทยและคนเมียนมาเนี่ย หน้าตาเหมือนกันเป๊ะ … เวลาคุณแอร์มาเสิร์ฟก็พ่นภาษาพม่าใส่เลยรัวๆ 
555+ 

จูนกันสักแป๊บว่า ฟังไม่รู้เรื่อง 55+

พอสื่อสารกันได้ ข้าพเจ้านี่ก็ขอนั่น กินนี่เพียบ อิอิอิ

แต่ความเด็ดอยู่ตรงพนักงานต้อนรับ … โห แต่ละคน สวยมากกก

ตอนโพสต์รูปลงเฟซบุ๊ก มีแต่คนถามว่า นี่พนักงานคนไทยเหรอ … สวยจัง

พอบอกสาวพม่า … ทุกคนแบบว่า เฮ้ยยยยย คุณแอร์พม่า สวยมากกกกกกกกกกกกกก 

อันนี้จริง … ยิ้มหวานมาเลย

ได้เวลาสำรวจแถวที่นั่ง … จริงๆเรียก คุ้ยแคะ ดีกว่านะ

ช่องด้านหน้า ก็มีหนังสือ Mingalabar ที่เก่า ฉบับย้อนหลังไปหลายเดือน >__<”
กับอีกเล่มเป็นหนังสือสินค้าปลอดภาษี


มาดูช่องว่างที่นั่งบ้าง … ได้อารมณ์บางกอกแอร์เวย์อ่ะครับ พอดีๆ ไม่แคบ และไม่กว้างจนเวอร์

เพื่อนด้านซ้ายนี่ไซส์ S ค่อน M ยิ่งโล่ง … 

แว้บเดียว กัปตันก็เปิดสัญญาณร่อนลงแล้ว … ไวมากกกกก
แถมร่อนลงนิ่มเลย … ปรบมือให้คุณกัปตัน … 
แล้วก็ถึงสนามบินมิงกาลาดอน ย่างกุ้ง เรียบร้อย … รวดเร็วกว่าที่คิดมากกกกกกกกกก 

————- ขากลับ ——————–

ตัดภาพกลับมาวันขากลับเลยฮะ เดี๋ยวรีวิวการเที่ยวในย่างกุ้งอีกทีนะครับ

หลังจากเที่ยวมาเต็มเหนี่ยว คุณคนขับรถก็มาส่งเราที่ สนามบินมิงกาลาดอน  ย่างกุ้ง อีกครั้ง
สนามบินใหม่ ดูใหม่ สะอาดสะอ้าน ขนาดไม่ใหญามาก แต่สะดวก สบาย ไม่หลง ไม่งง ป้ายชัดเจน … ดีๆ


ถึงเคาน์เตอร์เช็คอินก็ดำเนินการตามปกติ แต่คุณพนักงานค่อนข้าง “ต่อนยอน” มาก

ช้าๆ สโลวๆ กว่าจะเสร็จกระบวนการของผู้โดยสารแต่ละคน ก็ยืนต่อคิวรอกันจนเมื่อย

เนื่องจากสนามบินไม่ค่อยมีอะไรมาก เลยขอเข้าไปสำรวจด้านในสนามบินกันดีกว่า

สนามบินเค้าดีนะ ว่าไม่ได้ โอ่โถ่งมาก … ** ส่วนตัวชอบอาคารที่โปร่งๆแบบนี้อ่ะครับ มันสบายตา โล่งดี

ผ่าน ตม. มาอย่างว่องไว คุณ ตม. ใจดี ยิ้มแย้ม สงสัยคนไทยมาเที่ยวเยอะ
ออกมาปุ๊บ ขึ้นบันไดเลื่อนมา เจอดิวตี้ฟรีเลยจ้า อิอิอิ


ได้ข่าวว่าที่ สนามบินมิงกาลาดอน  เค้ามีทีมที่ปรึกษาจาก ประเทศสิงคโปร์

ดังนั้นไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมอารมณ์ ถึงเหมือนเดินอยู่สนามบินสิงคโปร์ … พื้นงี้ลงทุนปูพรมเลยนะ

ร้านค้าปลอดภาษีก็ไม่ขี้เหร่นะ มีอะไรให้ชอปปิ้งเพลินๆอยู่

แต่ตอนชอปปิ้งอยู่ร้าน COACH จู่ๆไฟก็ดับพรึบทั้งสนามบิน ดับนานมาก

ไฟดับปุ๊บ ยกมือทั่งสองข้างขึ้นโชว์คุณพนักงานเลย ว่าชั้นบริสุทธิ์ใจนะไม่ได้ลักของเธอนาจา … แต่กูพนักงานไม่เห็นซีเรียสอะไรเลย 5555


ร้านหนังสือ คิโนะก็มีด้วย

ส่วนร้านอาหารก็มีนะ … แต่อาจจะเงียบไปสักหน่อย ก็เป็นไอเดียที่ดี หากจะละลายเงินจ๊าดที่เหลือ 55+

เวลาเหลือๆ เลยเดินสำรวจสนามบิน … ห้องสูบบุหรี่งี้ใหญ่โตมากกกกกก

ห้องน้ำก็สะอาดมาก 

แต่ที่นี่ก็มีบางส่วนที่กันไว้ให้เป็นพื้นที่ร้านค้า แต่ก็ยังไม่มีร้านค้ามาเปิด ดูโล่งๆพิกล


หน้าเกทรอขึ้นเครื่อง เก้าอี้บุนวมสีสันสดใสมาเชียว
แต่ปลั๊กไฟ มีแค่ตามต้นเสานะครับ แย่งใช้งานกันน่าดู

ได้เวลาบอร์ดดิ้งแล้ว 
สังเกตได้ว่า ชาวพม่านี่กระตือรือล้นมาก พอเรียกปุ๊บ รีบต่อแนวอย่างว่องไว ยืนชิดๆติดๆกัน
ส่วนคนไทยนี่รู้ว่าคนไทยเลย ด้อมๆมองๆก่อน พอแถวสั้นค่อยเดินไปต่อคิว … รวมถึงข้าพเจ้าด้วย 55+


หยิบสักฉบับไปอ่านได้นะครับ … อย่าใช้คำว่าอ่าน ไปดูรูปเล่นได้ครับ

ถ้าหยิบภาษาอังกฤษก็อ่านได้อยู่ อิอิอิ อ่านข่าวบันเทิงเพลินๆไป

ได้เวลาถอยเครื่องแล้ว บ๊ายบายเมียนมา เดี๋ยวกลับมาใหม่น้า … เริ่มหลงรักเมียนมาแล้วสิ


พอเทคออฟ ผ่านแม่น้ำที่ไหลผ่านกลางเมือง โอ้โห … แม่น้ำกว้างใหญ่ แถมด้วยเป็นฤดูฝน ยิ่งดูมีแต่ น้ำ น้ำ และน้ำ

ได้เวลาอาหาร … เรื่องกินเรื่องใหญ่ ต้องทำรีวิวละเอียด 

นี่ก็ลุ้นอยู่ว่าขากลับไทยจะเสิร์ฟอะไรบนเครื่อง

รอบนี้ได้เป็นขนมปังมีไส้(จำไม่ได้ว่าไส้อะไร) กินกับผัก ผลไม้ มีพุดดิ้งพม่ามาก้อนนึง



แต่รอบนี้เพื่อนสาว กรี๊ดกร๊าดกันใหญ่ พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินเป็นผู้ชาย … จมูกงี้ ดั้งงี้โด่งมาแบบเกาหลีเลย
อีกคนถ่ายไม่ทัน หล่อกว่านี้อีก โอปป้ามาเลยจ้าาาาาาา

** ช้างเผือกมักอยู่ในป่าฉันใด เมียนมานั้นไซร้อุดมสมบูรณ์ยิ่ง **

เมื่อนั่งฟูลเวอร์วิส ชีวิตก็จะหนาวขึ้นมาแบบ งง งง 555+

อากาศบนเครื่องก็ไม่ได้หนาวหรอก แต่อยากขอไง นานๆจะได้นั่งฟูลเซอร์วิสที ว่าแล้วสาวๆก็ขอผ้าห่มมาคลุมร่างของนาง


นั่งยังไม่ทันจะคุ้มค่าเครื่อง เตรียมร่อนลงสนามบินสุวรรรภูมิแล้ว … ไวมากกก

คนไทยเข้าประเทศช่างว่องไวด้วยช่อง Auto Gate 

เพียง สอดพาสปอตเข้าเครื่อง …เอาบอร์ดดิ้งพาสสแกนบาร์โค้ด ตึ๊ด 

สแกนนิ้ว ยิ้มหวานๆใส่กล้อง … แค่นี้ ผ่านเข้าเมืองแล้ว 30 วินาทีเอง

ว่องไว ไทยแลนด์ 4.0

กระเป๋าก็ถึงสายพานว่องไว เช็คกระเป๋าไม่แตกไม่พัง ก็ออกไปโบกแท็กซี่กลับบ้านได้เลย … สะดวกดีแท้

และนี่คือ รีวิวสายการบิน Myanmar Airways International สไตล์ มั่ว งง หลงทิศ ผิดแผน ครับ

ถือว่าเป็นครั้งแรกที่ลองเปลี่ยนจากสายการบินของไทย ที่มีหลายเจ้าบินตรงไปย่างกุ้ง … มาเปิดประสบการณ์ใหม่ MAI กับสายการบินสัญชาติเมียนมา

ถามว่าชอบไหม ประทับใจไหม โอเคไหมกับราคาตั๋ว 3 พันต้นๆ (ฤดูฝนราคาประมาณนี้แหละครับ)

ถือว่า โอเคมากกกก ทุกคนชอบประทับใจ มีความสุขมากครับ

เอาเป็นว่าไม่รู้จะหาข้อติติงอะไร เอาไป 10 เต็ม 10 เลยครับ

ดี อยู่ในระดับที่บินได้เลย อย่าคิดมาก ราคาก็ไม่สูงนัก ฟูลเซอร์วิสอีก ไม่ต้องคิดอะไรยิบย่อยให้ปวดหัว

แต่ส่วนตัวผม สนามบินสุวรรณภูมิอาจจะไกลไปนิด เพราะบ้านอยู่แถวดอนเมือง ค่าแท็กซี่ไปกลับ ก็ จะ 1 พันบาทแล้ว … 1 ใน 3 ของค่าตั๋วเครื่องบินเลย   555+

แต่ถามว่าชอบไหม ชอบบบบบ ใช้บริการอีกไหม ใช้สิ แน่นอน … เดี๋ยวรอบหน้าลองนั่งไปมัณฑะเลย์ดู ^^”

รีวิวหน้า จะพาไปตระเวนทั่วย่างกุ้ง ทั้งแบบนั่งรถแท็กซี่เที่ยวเอง กับ เหมารถพร้อมคนขับไปเที่ยว
มาดูว่าจะพินาศไหม หรือจะเก็บมุมเก๋ๆอะไรในย่างกุ้งมาฝาก

โปรดติดตามตอนต่อไป

ขอบคุณครับ

โอ๊ต-ครับ-ผม

 

Comments

You may also like